Перлы маіх рэдакцыйных
Калі працавала ў "Раі", запісвала бясконцыя перлы дад маіх калег. У мяне такі лёс - дзе б я ні працавала, заўжды вяду летапіс гумару. Вось вырашыла падзяліцца. Прыемнага чытання ))
- Иди к начальнику!
- Прямо как “Иди ты к черту!”
- Яны з татам ці самі?
- Не, на машыне.
- Інфармашкі патрэбныя?
- Прынтар не працуе!
- Я не подружка, я подруг, понимаете? Чытаць далей →
Ася Паплаўская — пра кнігі Ніла Гілевіча
«Як адзін чалавек можа быць такім непадобным у розных кнігах і творах?..» — такая думка наведвала мяне, калі перачытвала тэксты народнага паэта Беларусі Ніла Гілевіча.
Ніл Гілевіч. Родныя дзеці; Паэмы. Менск, Беларускае таварыства «Кніга», 2001
Калі я чытала раман у вершах «Родныя дзеці» першы раз, то літаральна зьнікла, распусьцілася сярод герояў Гілевіча. Калі перачытвала, здарылася тое самае: ад буйных паэтычных твораў Ніла Сымонавіча цяжка адарвацца, не дачытаўшы да канца, ягонае жыцьцёвае мудрасьці немагчыма не паверыць, а герояў — не палюбіць. Гэты раман — на ўсе часы. У ім сканцэнтравана любоў да роднае зямлі і выбар творцы: жыць і тварыць дома ці на чужыне, пісаць «як жыць», альбо дзеля грошаў, праблемы каханьня і здрады, даверу і падазронасьці, павагі да сваякоў і памяці продкаў, праблема бацькоў і дзяцей…
Ці ты музыка з ласкі божай
І для цябе твой дар — твой крыж,
Ці — дзеля сытасьці і грошай
Людзей забаўкамі чмурыш.
Для чаго мы жывем? Каб «узяць ад жыцьця ўсё»? Каб застацца ў памяці людзей? Каб пакінуць сьлед у творах, рэчах, вынаходніцтвах? Альбо каб проста рабіць дабро людзям?
Апошніх сіл, апошніх мук.
І не пытай: каму? завошта?
Рабі — без просьбаў і прынук!
Цытаваць Ніла Гілевіча хочацца яшчэ і яшчэ. Мабыць, гэтую спакусу зьведалі ўсе, хто пісаў пра творы народнага паэта. Але нават шмат цытатаў не перададуць таго, што атрымлівае ўдзячны чытач Гілевіча. Яго трэба чытаць нясьпешна, удумліва. Яго трэба думаць.
Ніл Гілевіч. Кантора. Менск, «Мастацкая літаратура», 1989 Чытаць далей →
25 способов повязать шарф
Есть очень интересные варианты
Я худею! Единомышленники и ходьба
Я уже писала, что после больницы снова взялась за здоровое питание, физические нагрузки и т.д. Мне уже почти не нужны советы моего диетолога Олега. Только иногда мы обсуждаем результаты и обговариваем процессы пути к анарексичности стройности. Вообще мы с ним больше о поэзии и искусстве в целом разговариваем. Он, кроме всего, поэт и актер. Разносторонний он человек. Оч интересный.
У меня сегодня много поводов для радости. Первый. Я нашла толкового и близкого про духу единомышленника! Катя работает переводчиком на заводе, ведет о похудении. Самое важное, она, как и я, не придерживается ни к чему не приводящих диет, а стройнеет с умом. Правильное здоровое питание плюс физические нагрузки. Еще удивило, что мы с ней весили практически одинаково, когда начинали худеть. Да и сейчас вес почти один и тот же. Правда, я, кажись, повыше Кати. Я 170 см. В интернете огромное количество блогов худеющих людей. Но часто за лишним весом не видно человека и это печалит. А Катя - интересный живой человек со своими интересами (она хорошо фотографирует), кучей животных, любимой работой. И пишет она: не оторвешься!
Что говорить: единомышленники важны всегда и всюду. Даже если они - незнакомые люди (но это легко исправить: Катин блог я обнаружила сегодня, поднявшись в полседьмого утра). Это стимулирует, дополнительно мотивирует, дает веру в собственные силы: я справлюсь! Я всегда знала, что для меня все по плечу, но теперь есть дополнительная поддержка. Круто.
Второй повод для улыбок. Чытаць далей →
«Волхв»: книга и кино
Фильм "Маг" ("Волхв"), снятый в 1968 году, мне абсолютно не понравился. Хоть сценарий написал автор прекрасного романа Джон Фаулз, но книга и кино - небо и земля. В фильме нет ни глубины, ни захватывающей актерской игры (ни один из исполнителей ролей неубедителен), ни драматизма... Только красивая картинка: остров, море, солнце. Красивые, но не самые лучшие, актеры... Сценарий написан даже не по мотивам романа. Это что-то бесконечно далёкое от книги Фаулза.
Зря потраченное время. В который раз убедилась: не надо смотреть фильм, снятый по книге, которая впечатлила и запала в память. Кино почти всегда будет проигрывать по многим позициям.
«Пнуть кого-то — главная народная забава белорусов»
Знаешь, все это минусы информационного равенства. С массовым распространением Интернета любой х...й, который лежит на диване и ковыряет в носу, может пнуть любого деятельного человека, с которым он никогда в реальной жизни даже не пересечется. Пнуть кого-то и плюнуть в сторону - главная народная забава белорусов. Да и не только белорусов, в принципе. Никто из этих му...аков не повысит ставку, чтобы купить встречу с тобой, тем самым, помогая детям, и сказать тебе в лицо: "Ася ты занимаешься самопиаром, а я вот тихо-мирно вложил в этот проект миллион рублей, купив эту встречу"... или еще что-то, что они там думают. Никто рубля не потратит, но лаять будут. "Собаки лают, а караван идет, " - так однажды сказал мне мой друг, украинский драматург Олег Гончаренко, когда я печалилась о том, что кто-то лаял в мою сторону. Собаки уже протухли, а караван идет. Иди своей дорогой. Это трудный путь, но на нем нет конкурентов, потому что там еще никто не ходил.
Дзіана Балыка.

Упершыню! Акустычны ZNICH!
2 мая ў Рэспубліканскім Палацы культуры ветэранаў адбудзецца прэзентацыя акустычнай праграмы гурта Znich.
Квіткі: 70 000-85 000.
Кропкі продажу: пераход ля ГУМа, пераход ст. м. пл. Якуба Коласа, каса Палаца ветэранаў.
Даведкі: +375 29 6715865 , +375 29 2544909 .
20-годдзе гурта «Магазін» :))
Учора была на канцэрце "Варвары блюзу". Гэта было нешта!!! Ігар Варашкевіч як заўжды мегакрут. Выканаў самыя-самыя хіты. Мікалай Аруцюнаў, якога я чула ўжывую ўпершыню, пакінаў у душы глыбокі след. Разам яны - неверагодны рок-н-рольна-блюзавы кактэйль.
Варашкевіч сказаў, што іх дуэт падобны да "Ляпісаў": "Вось толькі хто з нас Міхалок?.." А Аруцюнаў запярэчыў: "Не, мы як Філіп Кіркораў і Ала Пугачова!"
Аруцюнаў абвясціў 20-годдзе гурта "Магазін" (не ўсе, праўда, зразумелі жжарт). А пасля былі беларускамоўныя песні ад рускага блюзмэна! "Да дна" і легендарная кампазіцыя "Крамы" "Бяжы,бяжы, хлопец". Беларуская мова Аруцюнава ня горш за мову абарыгенаў. Адным словам, я атрымала здаравенную порцыю кайфа ўчора.
Фотачка Нікі Сандрос. У яе быў прыспут пяшчоты і яна з усімі знаёмымі абдымалася:)


Як Ася стала лотам :)
Стаўкі можна рабіць яшчэ 8 дзён. Мэты праектапростыя: збор грошай для дзяцей, якім неабходна лячэнне.
Як гэта працуе? Вельмі проста: вы рэгіструецеся на сайце, выстаўляеце свой фотаздымак у якасці лота і іншыя карыстальнікі прызначаюць кошт за сустрэчу з вамі. Хто перамагае, назначыўшы большую суму, той і сустракаецца з "лотам". Вы можаце пазначыць мэту сустрэчы: шпацыр, кава-гарбата, размова.
Істотна разумець, што гэта НЕ САЙТ ЗНАЁМСТВАЎ. Гэта дабрачынны праект. І людзі сваімі вядомымі ці незнаёмымі фэйсамі дапамагаюць дзецям сабраць грошы на дарагія аперацыі.



